ESKİDEN ÇOCUK OLMAK BAŞKAYDI

Bir başka güzeldi bizim zamanımızda çocuk olmak. Mahallenin büyük erkek çocukları arka çıkardı hep mahalledeki küçüklere.. Tanıdık tanımadık fark etmezdi sahip çıkmak için… onlar “bizim mahallenin çocuklarıydı”.

Bizim çocukluğumuzda okul bahçeleri seksek, kör ebe, ip atlayan çocuklarla dolu olurdu. İnternette ki sanal oyunlar henüz sızmamıştı küçük dünyamıza. Şimdi ki çocukların adı çocuk; çocukluklarını yaşamıyor bir çoğu.

Akşamları soba bir güzel yakılır.. Çay demlenir televizyon kavgası edilirdi. Biri “maç” izlemek isterdi, diğeri “Çılgın Bediş” i … Evet şimdi de bir kavga var; İnternetin başında sen fazla oturdun ben az oturdum davası..

Her akşam başka bir komşunun evinde toplanılırdı. Çaylar.. bisküviler hazırlanılırdı.
Sabah oldumuydu, bir de öğlenci isen işin iş; alırsın eline arabanı, bebeğini doğru dışarı. Toparlarsın arkadaşlarını ve okula kadar oyun oynarsınız….

Ahh… eskiden çocukluk daha güzeldi. Okula giderken çocuklar bir ordu gibi birbirine katılıp giderlerdi; beraberce, hoplaya zıplaya, kimse annem diye tutturmazdı yolda.

Şimdiki gibi mekanik oyunlar yerine gazoz kapağı, taso lar biriktirirdik.. canlı canlı oynardık. Kaybeden taraf “bonibon” alırdı. Ama hep beraber yenirdi.

..ve yıl 2012 arkama dönüp eskiye baktığımda her defasında iyi ki diyorum.
İyi ki eskiden çocuk olmuşum..

Yazan: Merve BAYRAKTAR